Pomidory i niemowlak

W diecie zdrowego niemowlęcia pomidory można wprowadzać już od 7. miesiąca życia. Uwaga! Czasami zdarzają się uczulenia na pomidory, dlatego podając je dziecku po raz pierwszy, trzeba obserwować, czy nie pojawiła się wysypka lub inne reakcje alergiczne. Przepisów na dania z pomidorami jest tak wiele, że mogą być obecne w jadłospisie malca przez okrągły rok. Oczywiście, najbardziej zalecane i wartościowe są świeże warzywa.
Gdy chcemy pomidory podać maluchowi na surowo, zawsze wcześniej trzeba je sparzyć wrzątkiem i zdjąć skórkę. Zejdzie łatwiej, jeśli po sparzeniu zanurzymy je na krótką chwilę w zimnej wodzie.

Pomidory są tak smaczne, że nie wymagają żadnych wyszukanych dodatków. Wystarczy przyprawić je solą, pieprzem, podać jako dodatek do bułeczki z masłem lub przekąskę między posiłkami. Pokrojone w cząstki lub plasterki pomidory można serwować z cebulą, oliwą, majonezem lub śmietaną. To uniwersalne warzywo wspaniale komponuje się z serem mozzarella i bazylią w sałatce caprese. Bez pomidorów nie ma sałatki greckiej z serem feta czy bułgarskiej szopskiej ani spaghetti bolognese. Dekoracyjne i apetyczne są pomidory nadziewane sałatką jarzynową lub faszerowane mięsem i zapiekane. Miąższ pomidorów warto wykorzystać do przygotowania soku, keczupu, przecieru, koncentratu i wielu sosów, które świetnie nadają się np. do makaronu. Można także dać dziecku skosztować suszonych pomidorów w oliwie z czosnkiem, a w upały zrobić orzeźwiającą hiszpańską zupę gazpacho ze świeżych pomidorów zmiksowanych z innymi warzywami (papryką, selerem, czosnkiem). Podaje się ją z kostkami lodu i grzankami. Nie sposób też zapomnieć o zupie pomidorowej – ulubionym daniu wielu dzieci. Można serwować ją z ryżem, makaronem, lanym ciastem, podać zabielaną lub czystą, w wersji delikatnej i słodkawej bądź pikantnej – z dodatkiem ziół.

Pomidor

pomidorLubiany i popularny na całym świecie. Ma mnóstwo fanów wśród najmłodszych. Atrakcyjny pod każdą postacią – w sałatkach, na kanapkach i w ciepłych daniach.

Indianie uprawiali pomidory na długo przed odkryciem Nowego Świata przez Kolumba. Teraz są znane na wszystkich kontynentach. Trudno sobie wyobrazić jakąkolwiek kuchnię narodową bez tego warzywa. Można je jadać na sto sposobów, a zupa pomidorowa skusi nawet najbardziej zatwardziałego niejadka…

Kiedyś nazywano je złotymi jabłkami (z francuskiego: pommed’or). Stąd wywodzi się polska nazwa pomidora. Z języka Azteków (zitotomata) z kolei pochodzi powszechna w innych językach nazwa tomato. Znanych jest ponad 500 odmian różniących się kształtem, a czasem i kolorem. Najpopularniejsze są pomidory okrągłe, czerwone, ale występują też odmiany różowe, żółte i białe. Niektóre są duże i nieforemne, ale za to mięsiste (np. malinowy), inne mają podłużny kształt. Te ostatnie, zwane San Marzano, są doskonałe do sosów, ponieważ mają jędrny miąższ, mało nasion i łatwo je obrać ze skórki. Bardzo smacznym gatunkiem są także malutkie, słodkie i soczyste pomidorki Cherry (koktajlowe).
Pomidory są nisko kaloryczne (zaledwie 28 kcal/100 g)f a przy tym mają bardzo duże walory odżywcze. Zawierają sporo potasu – pierwiastka regulującego pracę układu krążenia, a także wapń, magnez, żelazo, miedź, cynk, mangan i jod. Są źródłem witaminy C, witamin z grupy B, K, E i PP. Najcenniejszymi jednak ich składnikami są: beta-karoten i likopen (karotenoidy), które chronią przed nowotworami. Likopenowi pomidor zawdzięcza swój czerwony kolor.